Η Δρ. Κατερίνα Σάρδη, Managing Director της EnEarth και Country Manager για την Ελλάδα, συμμετείχε μαζί με εξέχοντες εκπροσώπους του κλάδου σε δύο συζητήσεις πάνελ στο πλαίσιο της εκδήλωσης «From Innovation to FID», που πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουνίου στις Βρυξέλλες από το Carbon Management Europe.
Στο πρώτο πάνελ, με θέμα «Ρίσκα και Τυποποίηση στην αλυσίδα CCS», η Κατερίνα ανέδειξε βασικά ζητήματα σχετικά με την αλυσίδα Δέσμευσης και Αποθήκευσης Άνθρακα (CCS) και τις προκλήσεις που συνδέονται με την τυποποίηση:
Το CCS αποτελεί μια αναδυόμενη βιομηχανία και η ανάπτυξη κοινώ ν προτύπων—όσον αφορά τα μεγέθη, τις διαδικασίες και τις τεχνικές προδιαγραφές—είναι κρίσιμη για τη μείωση του κόστους και την επίτευξη μεγάλης κλίμακας εφαρμογής.
Ωστόσο, είναι ακόμη νωρίς για την πλήρη εφαρμογή ενός πλαισίου τυποποίησης, καθώς ο κλάδος βρίσκεται στα αρχικά στάδια ανάπτυξης και οι τεχνολογικές λύσεις συνεχίζουν να εξελίσσονται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ότι ακόμη και στον τομέα του φυσικού αερίου, όπου η αγορά λειτουργεί εδώ και δεκαετίες, η πλήρης τυποποίηση δεν έχει ακόμη επιτευχθεί.
Με δεδομένη την κρισιμότητα των κλιματικών στόχων, υπογράμμισε ότι η ανάπτυξη του CCS πρέπει να επιταχυνθεί, παρά τις προκλήσεις.

Στο δεύτερο πάνελ με θέμα «Δημιουργία μιας χρηματοδοτήσιμης αλυσίδας μεταφοράς CO2 στη Νότια Ευρώπη», η Κατερίνα επικεντρώθηκε στις προϋποθέσεις για τη δημιουργία μιας βιώσιμης αλυσίδας CCS στην περιοχή, με επίκεντρο το εμβληματικό Prinos CO2 το οποίο αναπτύσσει η EnEarth. Τόνισε, συγκεκριμένα, ότι:
Όλα τα στοιχεία της αλυσίδας αξίας του CCS πρέπει να αναπτυχθούν συντονισμένα. Δεν έχει νόημα οι εκπομποί να επενδύουν σε υποδομές δέσμευσης άνθρακα χωρίς διαθέσιμους χώρους αποθήκευσης — και αντίστροφα, οι φορείς αποθήκευσης δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς δεσμευμένους εκπομπούς.
Απαιτούνται μακροχρόνια συμβόλαια και εγγυήσεις για να καταστούν τα έργα CCS εμπορικά βιώσιμα. Οι επενδυτές χρειάζονται σταθερότητα και προβλεψιμότητα στα μελλοντικά έσοδα.
Εργαλεία πολιτικής όπως τα Carbon Contracts for Difference (CCfDs) θα είναι καθοριστικά για την υποστήριξη μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων, τη μείωση του κινδύνου και τη μετάβαση από πιλοτικά έργα σε πλήρη εμπορική ανάπτυξη.


